Wycena detailingu i PPF z matrycy zamiast z głowy

Telefon o 16:40. „Ile za folię na cały przód Q5?” Właściciel liczy: przód na średnim aucie 6 000, Q5 to duże, więc plus jakieś 15 %, klient wspominał o matowej, to jeszcze trochę, ale przyjechał z polecenia, więc dajmy 6 500. W czwartek ten sam przód na tym samym modelu wyceniony przez recepcję: 7 200. W piątek partner w studiu dał 5 900, „bo miał wolny termin”. Trzy ceny, jeden zabieg, jeden tydzień. Marża na każdej z nich inna, a w raporcie miesięcznym wszystkie trzy wyglądają tak samo.

To nie jest problem uczciwości ani pamięci. To problem cennika, który istnieje tylko w głowie właściciela. Poniżej pokazujemy, jak przepisać go na matrycę, którą liczy system, a nie człowiek po ośmiu godzinach przy polerce.

Dlaczego cennik detailingu nie mieści się w jednej tabeli?

Cennik mechanika jest płaski: wymiana klocków to roboczogodziny razy stawka plus część. Detailing ma trzy wymiary naraz.

Pierwszy to rozmiar pojazdu. Korekta lakieru na Fieście i na Range Roverze różni się o 40 % powierzchni i o tyle samo czasu. Drugi to usługa z jej wariantami: korekta jednoetapowa, dwuetapowa, powłoka na 2 albo 5 lat, folia na strefę albo pakiet stref. Trzeci to materiał: folia 150 µm, 190 µm, matowa, powłoka producenta A albo B, każda z inną ceną zakupu i innym czasem aplikacji.

Tabela w Excelu z 5 klasami rozmiaru, 12 usługami i 4 wariantami materiału to 240 komórek. Nikt ich nie utrzymuje. Właściciel pamięta 20 najczęstszych, resztę liczy „na oko”, a „na oko” zawsze idzie w dół, bo klient stoi przy ladzie.

Jak zbudować matrycę: klasa rozmiaru, cena bazowa, mnożnik

Matryca zamienia 240 komórek na 12 cen bazowych i 5 mnożników. Każda usługa ma cenę dla klasy M. Każda klasa ma mnożnik. System liczy resztę.

Klasa	Przykłady modeli	Mnożnik
S	Fiat 500, Toyota Aygo, Mini	0,85
M	Golf, Octavia, Audi A4, BMW 3	1,00
L	Audi Q5, BMW X3, Tesla Model Y	1,15
XL	Audi Q7, BMW X5, Range Rover	1,30
VAN	Sprinter, Transporter, Vito	1,45

Powłoka ceramiczna na 5 lat z ceną bazową 2 400 zł daje: S 2 040, M 2 400, L 2 760, XL 3 120, VAN 3 480. Korekta dwuetapowa 1 800 zł bazowo: L to 2 070. Nikt niczego nie liczy w głowie, a klient z Q5 zawsze dostaje tę samą kwotę, niezależnie od tego, kto odebrał telefon.

Klasa musi być przypięta do modelu w słowniku, nie wybierana ręcznie przy każdej wycenie. Recepcja wpisuje „Audi Q5”, system wie, że to L. Jeśli klasę trzeba wybrać z listy, po miesiącu połowa SUV-ów będzie w M, bo „tak jakoś wyszło”. W MoreCRM słownik marek i modeli ma klasę z góry, a przy nowym modelu system podpowiada ją z segmentu. Opis: Pojazdy i obiekty.

Mnożniki to Twoja decyzja, nie prawo fizyki. Studio, które robi dużo wnętrz w busach, ustawi VAN na 1,6. Studio od aut sportowych może mieć S na 1,0, bo Porsche 911 to nie Aygo. Ważne, żeby mnożnik ustawić raz, w cenniku, i nigdy przy ladzie.

Jak wycenić PPF: strefy pojazdu i mnożnik folii

Folia ma czwarty wymiar: strefę. Klient rzadko chce „całe auto”. Chce maskę i zderzak, albo pełny przód, albo przód plus progi i słupki.

Strefa jest pozycją cennika z własną ceną bazową dla klasy M. Pakiet stref (pełny przód = maska, zderzak, błotniki, lusterka) ma cenę niższą niż suma stref, bo aplikacja jednym ciągiem oszczędza czas na demontażu i przygotowaniu lakieru.

Strefa (klasa M, folia 190 µm)	Cena bazowa
Maska	2 200 zł
Zderzak przedni	1 600 zł
Błotniki przednie (para)	1 500 zł
Lusterka (para)	500 zł
Pełny przód (pakiet)	6 000 zł
Progi (para)	1 100 zł
Słupki A i krawędź dachu	700 zł

Do tego mnożnik folii: 190 µm standard 1,00, folia matowa albo 240 µm 1,20, folia kolorowa 1,35. Mnożniki rozmiaru i folii się mnożą.

Wracamy do telefonu o 16:40. Q5 to L (1,15). Pełny przód 6 000 zł bazowo. Folia 190 µm standard (1,00). Wynik: 6 900 zł, w każdej wycenie, u każdej osoby przy ladzie. Klient chce matową? 6 000 × 1,15 × 1,20 = 8 280 zł. Chce pełny przód plus progi? 6 000 + 1 100 = 7 100 × 1,15 = 8 165 zł. Wycena z trzema pozycjami, PDF-em i linkiem do akceptacji powstaje w minutę, a nie po „oddzwonię jutro”. Więcej o mechanice: Wyceny z matrycy.

Pakiety, dodatki, rabaty: gdzie znika marża

Pakiet to nie tylko wygoda. To narzędzie do sprzedaży wyższej średniej wartości zlecenia. „Ochrona nowego auta” = pełny przód PPF + powłoka na felgi + zabezpieczenie szyb, w cenie 5 % niższej niż suma. Klient widzi jedną kwotę, warsztat sprzedaje trzy usługi zamiast jednej.

Dodatki to małe pozycje, które bez systemu nigdy nie trafiają na fakturę: demontaż listew 150 zł, usunięcie starej folii 400–900 zł zależnie od klasy, mycie techniczne przed korektą 120 zł. W studiu z 30 realizacjami miesięcznie dodatki, które „się nie policzyło”, to zwykle 1 500–2 500 zł przychodu. Co miesiąc.

Rabat to jedyna pozycja w wycenie, która działa przeciwko właścicielowi. Policzmy na tym Q5. Cena 6 900 zł, materiał (2,6 mb folii 190 µm po ok. 600 zł/mb plus chemia) 1 620 zł, robocizna 14 godzin po 65 zł 910 zł. Marża 4 370 zł, czyli 63 %. Rabat 10 % „z polecenia” zabiera 690 zł z ceny, ale całe 690 zł schodzi z marży, która spada do 3 680 zł, czyli o 16 %. Rabat 15 % zjada już 24 % zysku z tej realizacji.

Dlatego marża musi być widoczna w wycenie, obok rabatu, ale tylko dla właściciela. Kiedy recepcja wpisuje 15 % i widzi, że marża spadła poniżej progu, zatrzyma się. Kiedy nie widzi, wpisze, bo klient stoi i czeka.

Co klient widzi, a czego nie

Klient dostaje PDF pod Twoim logo z pozycjami, ceną, terminem ważności wyceny i warunkami, oraz link, pod którym klika „Akceptuję” z telefonu. Ty widzisz, kiedy otworzył wycenę i ile razy. Po akceptacji termin blokuje się w kalendarzu stanowisk, a realizacja zakłada się sama. Zaliczka BLIK-iem przy akceptacji dochodzi w październiku 2026, do tego czasu zaliczkę potwierdzasz ręcznie.

Klient nie widzi kosztu materiału, roboczogodzin ani marży. Technik w telefonie nie widzi cen w ogóle: dostaje zakres, strefy, materiał i zdjęcia. Te dwie granice są w rolach i nie da się ich przypadkiem przestawić.

Wycena, która nie została zaakceptowana w 7 dni, dostaje follow-up sama: mail albo SMS z pakietu, z tym samym linkiem. Po 30 dniach drugi. W studiu, które to włączyło, 8–12 % „martwych” wycen wraca po pierwszym przypomnieniu. Bez systemu wraca zero, bo nikt nie pamięta, żeby zadzwonić.

Konfigurator na stronie: klient sam składa wycenę

Największa strata w detailingu to nie źle policzona wycena. To zapytanie z Instagrama o 22:15, na które nikt nie odpowiedział do rana, a klient w tym czasie napisał do trzech innych studiów.

Ta sama matryca może pracować na Twojej stronie. Klient wybiera markę i model (klasa ustawia się sama), zaznacza strefy albo pakiet, wybiera folię i widzi widełki. Zostawia numer telefonu, a wycena razem z leadem ląduje w systemie gotowa do domknięcia. Rano recepcja dzwoni z konkretną kwotą, nie z pytaniem „jakie to auto”. W MoreCRM konfigurator jest od planu Zespół, ma też tryb kiosk na targi i do studia.

Jak przenieść cennik z Excela w jeden dzień

Zajmie to 2–3 godziny, jeśli zrobisz to w tej kolejności.

1. Wypisz usługi, nie ceny. Zwykle wychodzi 10–15: korekta jedno- i dwuetapowa, powłoki w 2–3 wariantach, strefy PPF, pakiety, detailing wnętrza, pranie tapicerki, zabezpieczenie felg i szyb.
2. Dla każdej usługi zapisz cenę, którą dziś bierzesz za Golfa albo Octavię. To jest cena bazowa M.
3. Ustaw 5 mnożników rozmiaru. Zacznij od tabeli z tego tekstu i popraw tam, gdzie Twoje liczby się nie zgadzają.
4. Dopisz mnożniki materiału: folie i powłoki, których faktycznie używasz. Nie więcej niż 4.
5. Wypisz dodatki z cenami stałymi: demontaże, usunięcie starej folii, mycie techniczne.
6. Zaimportuj CSV z usługami i cenami bazowymi, mnożniki ustaw w cenniku.
7. Zrób trzy wyceny na autach z ostatniego tygodnia i porównaj z tym, co faktycznie wziąłeś. Różnice pokażą, gdzie do tej pory dawałeś rabat, nie wiedząc o tym.

Import CSV jest w cenie każdego planu. Konto testowe na 14 dni pozwala zrobić 10 wycen, czyli dokładnie tyle, żeby sprawdzić matrycę na własnych autach przed decyzją. Jeśli wolisz zrobić to z nami, przepisanie cennika jest częścią wdrożenia, zwykle drugiego dnia. Specyfikę studia i PPF opisujemy na stronie dla detailingu.